Sommige mensen krijgen de beste ideeën als ze in bed liggen. Ze hebben dan een notitieblokje naast hun bed, noteren hun gedachten en gaan weer slapen. Ik heb dat als coach overdag, tijdens gesprekken met mijn klanten. Luisterend naar al die verschillende verhalen leer ik veel over de wereld om me heen. Afgelopen woensdag nog over verliefdheid op het werk.

Een 59 jarige docent vertelde me over zijn loopbaan. Wat hij zo mooi vond aan het docentschap, over de verschillende scholen waar hij gewerkt had en de fusies die hij had meegemaakt…en ja ook over de lichamelijke klachten die hij in die loop de tijd was gaan ervaren. In het intakegesprek waren we er al achtergekomen dat die lichamelijke klachten zich het eerst openbaarden na de eerste fusie van zijn school in 1995. Tien jaar later verergerden zijn klachten na een tweede grote fusie en nu in 2016 was hem de wacht aangezegd en om zijn zelfrespect te behouden had hij besloten om ‘in verweer’ te gaan. “Ze moeten nu maar eens laten zien dat ze moeite voor me doen, want dat mis ik al een hele tijd”. Moeite doe je voor elkaar als je verliefd bent.

Ik vroeg hem wanneer de ‘verliefdheid’ over was… “eigenlijk al in 1995”, was zijn verontschuldigende antwoord. Ik merkte op dat ik het bijzonder vond dat zijn werkgever het dan nog zo lang met hem had uitgehouden.

Verliefdheid en zelfrespect…hij had zelf al veel eerder moeten vertrekken.

Na het gesprek krabbelde ik in mijn notitieblokje de volgende vraag: “Waarom zijn we vergeten om in het arbeidscontract op te nemen dat bij gebrek aan verliefdheid de werkgever als ook de werknemer de plicht heeft om te vertrekken”.

Op zijn minst uit zelfrespect.