images (68)

Verse tomaten in New York

Vanmorgen vroeg iemand me, na het zien van een poster van NYC die ik in mijn kantoor heb hangen, of ik iets had met die stad. Ik vertelde hem dat ik bij het bekijken van die poster altijd moest denken aan de verse tomaten die ik kocht bij een supermarktje op Manhattan. Kijkend naar die enorme stad verbaasde ik me dat er een mannetje was, die tomaten verkocht, en dat die een mannetje kende die op het idee was gekomen om er met een vrachtwagentje heen te rijden en dat er dan weer een mannetje was die een veiling was begonnen, en dat er een mannetje was die tomaten ging planten, en een mannetje die tomaten ging kweken…

En dat allemaal zonder vooropgezet plan…ik dacht…mensen zijn bijzonder! Bijzonder vlijtig.

In 1965 schrijft Douglas McGregor in zijn “The Human Side of Enterprise” dat er een mensbeeld X bestaat die dit bestrijdt. We zijn namelijk in de kern lui, hebben een hekel aan werk, doen het liefst heel de dag niks. New York, de tomaten en de mannetjes laten mij weten dat dit niet waar KAN zijn.

Waarom blijven we in onze bedrijven dan toch dwang en controle inzetten om aan te sporen tot prestatie? Omdat mensbeeld Y ook niet bestaat?

Wie kan me helpen dit te ontrafelen?

Terug naar overzicht

Deducation © 2019 - Algemene voorwaarden