Self Determination Theory

De Self Determination Theory (SDT) is een door Edward L. Deci en Richard M. Ryan ontwikkelde theorie over de menselijke motivatie. De kern van de theorie wordt gevormd door de stelling dat er drie natuurlijke basisbehoeften zijn: competentie, verbinding en autonomie. Als deze drie basisbehoeften bevredigd worden, kan dit het optimaal functioneren en groeien van een persoon toestaan. Ook iemands intrinsieke motivatie om doelen te bereiken, hangt samen met de bevrediging van deze behoeften. Een belangrijke stelling van de theorie is dat controle op het gedrag van anderen zorgt voor een afname van intrinsieke motivatie, omdat deze controle de bevrediging van de basisbehoeften frustreert. Met andere woorden: het zelf kunnen maken van keuzes is van ‘levens’belang.

Volgens de Self Determination Theory kan extrinsieke motivatie de intrinsieke motivatie ‘verdringen’. Een persoon die extern gemotiveerd wordt, zal zich niet autonoom voelen en daarom minder intrinsiek gemotiveerd raken. Een kind dat bijvoorbeeld met een cadeautje beloond wordt voor het al dan niet maken van huiswerk zal bijvoorbeeld de eigen intrinsieke motivatie voor de handeling verliezen.

De Self Determination Theory biedt handvatten voor leidinggevenden en HR-adviseurs met de drie basisbehoeften -competentie, verbinding en autonomie- als basis. Deducation zet SDT in voor leren en ontwikkelen, mobiliteitsbevordering en het succesvol implementeren van verandertrajecten.

(Bron: E. Deci – R. Ryan, Overview of Self-Determination Theory: An Organismic Dialectical Perspective, in Handbook of Self-Determination Research”, pp. 3-34, Rochester, 2002)

Deducation © 2019 - Algemene voorwaarden